Pod koniec roku Komisja Europejska zapowiedziała również przygotowanie regulacji, która ukróci trwający co najmniej do roku proceder uruchamiania zagranicznych zakładów produkujących inny gaz cieplarniany HFC wyłącznie w celu ich zamknięcia i uzyskania w ten sposób pakietów uprawnień o emisji o znacznej wartości rynkowej [15] [16]. Oznacza to konieczność zwiększenia wysiłków ze strony Wspólnoty oraz szybkiego włączenia krajów rozwiniętych w proces redukcji emisji, a także zachęcenia do udziału w nim krajów rozwijających się. Do dnia 28 lutego każdego roku właściwe organy wydają ilość przydziałów, które mają zostać rozdzielone w danym roku, obliczoną zgodnie z art. Po osiągnięciu przyszłego międzynarodowego porozumienia w sprawie zmian klimatu kredyty CDM z krajów trzecich powinny być zatwierdzane w ramach systemu wspólnotowego jedynie wówczas, gdy dane kraje ratyfikowały to porozumienie. Dodaje się art.

Które instalacje muszą uczestniczyć w handlu emisjami? Europejski handel emisjami nie obejmuje obecnie wszystkich emisji CO2 uczestniczących gospodarek. Uczestnictwo jest otwarte dla instalacji z następujących sektorów; zakres tych instalacji jest stale poszerzany: Energia: elektrownie wytwarzające energię z paliw kopalnych o mocy zainstalowanej wynoszącej co najmniej 20 MW Przemysł węglowy: koksownie, rafinerie i zakłady krakingu Przemysł metalurgiczny: hutnictwo żelaza, stali i aluminium i inne Przemysł cementowy i wapienniczy, a także produkcja gipsu i włókien mineralnych Przemysł szklarski, ceramiczny i ceglarski Przemysł celulozowo-papierniczy Produkcja gazów technicznych podtlenek azotu, fluorowęglowodory Ruch lotniczy Zaangażowane sektory przemysłowe odpowiadają za około 50 procent europejskich emisji CO2 i średnio 40 procent emisji CO2 w krajach uczestniczących.

Według Federalnej Agencji Środowiska, system handlu emisjami obejmuje około ośmiu procent emisji CO2 na świecie. Rozwój ETS w czterech fazach Europejski system handlu emisjami podzielony jest na cztery fazy; po zakończeniu fazy IV, cele Protokołu z Kioto mają zostać osiągnięte.

System handlu weglem definiuje Niekwestionowane opcje zapasow stala roznica

Faza I Certyfikaty były wydawane prawie wyłącznie nieodpłatnie, a tylko pięć procent uprawnień do emisji zostało faktycznie sprzedanych na aukcji. Wynikiem tego była ogromna nadpodaż certyfikatów, a w szczególności nadpodaż w sektorze energetycznym. Doprowadziło to do znacznego spadku cen, przy czym pod koniec r.

System handlu weglem definiuje Strategia opcji binarnej 80

Niemniej jednak, nawet w tych trudnych warunkach, emisja CO2 w UE spadła o dwa i pół do pięciu procent, jak wynika z badania przeprowadzonego przez Massachusetts Institute of Technology MIT w Bostonie. Faza II Druga faza charakteryzowała się początkowo przystąpieniem nowych państw, do których oprócz nowych państw UE - Rumunii i Bułgarii - System handlu weglem definiuje także państwa spoza UE - Liechtenstein, Islandia i Norwegia.

Na tym etapie po raz pierwszy osiągnięto cel posiadania mniejszej liczby certyfikatów CO2 niż wymagana. Brakujące certyfikaty CO2 mogły być odtąd nabywane również na rynku światowym poza granicami własnego kraju.

Wynosiło to 2,08 mld ton CO2 w roku i od tego czasu zostało zredukowane o 1,74 procent rocznie. Stałe normy emisji CO2 na kilogram zostały ustalone dla produkcji niektórych produktów, tzw. Wszystko, co przekracza te ilości, musi być zakupione w ramach handlu emisjami. Faza III oznaczała również przejście od dystrybucji certyfikatów CO2 do ich sprzedaży na aukcji: od r. Aby zapewnić niezbędne zachęty do geologicznego składowania emisji nie należy wprowadzać konieczności zwracania przydziałów na Greckie litery i strategie handlowe, które są składowane.

Jednocześnie jednak nie należy wydawać nieodpłatnych przydziałów na emisje gazów cieplarnianych, które są wychwytywane, transportowanie i składowane. Ilość emisji gazów cieplarnianych pochodzących z transportu drogowego i morskiego stale wzrasta, jednak przed podjęciem przez Komisję decyzji w sprawie tego, czy handel uprawnieniami do emisji jest najlepszym sposobem rozwiązania tego problemu, konieczne jest przeprowadzenie bardziej szczegółowej analizy obejmującej kompleksową analizę kosztów i korzyści.

Z tego powodu emisje z transportu drogowego i morskiego nie wchodzą w zakres niniejszego wniosku. Monitorowanie, sprawozdawczość i kontrola Ulepszenie System handlu weglem definiuje dotyczących monitorowania i sprawozdawczości… Dotychczasowe doświadczenia dotyczące monitorowania i sprawozdawczości pokazują, że praktyki poszczególnych państw członkowskich w tym zakresie w pewnym stopniu różnią się od siebie. W celu poprawy ogólnej skuteczności systemu monitorowania i sprawozdawczości w całej UE należy zastąpić obecne wytyczne rozporządzeniem przyjętym w procedurze komitologii.

Skutkiem tego są rozbieżności w praktykach kontrolnych poszczególnych państw członkowskich, przez co praktyki te nie zapewniają równych warunków działania niezbędnych dla zachowania ogólnej wiarygodności kontroli.

W celu zagwarantowania określonego poziomu jakości procesu kontroli należałoby określić wspólne wymogi dotyczące kontroli w rozporządzeniu przyjętym w procedurze komitologii, przy czym jednocześnie należy przewidzieć możliwość wprowadzania dalszych ulepszeń w drodze poprawek do załączników IV i V do dyrektywy.

Rozporządzenie powinno również umożliwiać ogólnowspólnotową akredytację kontrolerów z korzyścią dla rynku wewnętrznego. Dzięki takiemu zapisowi obecny przepis zachowałby odstraszający skutek bez konieczności częstego dokonywania jego przeglądu. Jego skuteczność z punktu widzenia ochrony środowiska i wiarygodność, a co za tym idzie, ogólna reputacja i poziom jego akceptacji, zależą w dużej mierze od sprawności, niezawodności i wiarygodności systemu monitorowania, sprawozdawczości i kontroli, który powinien zapewniać wystarczającą dokładność danych na temat emisji z każdej instalacji objętej systemem.

Z tego powodu Komisja uważa, że potencjalny wzrost kosztów administracyjnych w krótkim okresie, wynikający z przyjęcia rozporządzenia, jest uzasadniony, ponieważ koszty administracyjne w dłuższej perspektywie będą znacznie niższe.

Oprócz tego rozwiązanie to zwiększyłoby poziom pewności, przejrzystości i wiarygodności informacji na temat faktycznych wielkości emisji, zwiększając tym samy zaufanie rynku do systemu.

System handlu weglem definiuje Najlepsze automatyczne oprogramowanie do obrotu dla opcji binarnych

Oczekuje się, że w dłuższej perspektywie, kiedy narzędzia elektroniczne zaczną odgrywać większą rolę, korzyści te w znacznej mierze zrównoważą wszelki krótkoterminowy wzrost kosztów administracyjnych i w rzeczywistości spowodują obniżenie ogólnych kosztów ponoszonych z tytułu monitorowania, sprawozdawczości i kontroli przez operatorów i władze krajowe.

Podmioty we Wspólnocie muszą mieć możliwość przekazywania przydziałów bez żadnych ograniczeń. Z tego powodu, a także z uwagi na ryzyko techniczne, polityczne i administracyjne związane z funkcjonowaniem obecnego systemu rejestrów oraz brak pewności co do opracowania w przyszłości systemu rejestrów ONZ, od dnia 1 stycznia r. Jest to konieczne nie tylko z uwagi na potrzebę uproszczenia systemu, ale także jako rozwiązanie umożliwiające powiązanie systemu EU ETS z innymi systemami handlu emisjami w krajach trzecich i innych jednostkach administracyjnych.

Poza tym jest mało prawdopodobne, by taki system doprowadził do ograniczenia kosztu redukcji emisji to najniższego możliwego poziomu. Dlatego z myślą o realizacji wyznaczonych celów w dyrektywie należy określić ogólnounijny pułap. Zapewni on długoterminową perspektywę i zwiększy poziom przewidywalności, co jest niezbędne dla długoterminowych inwestycji w skuteczne obniżanie emisji.

EUR-Lex - PC - PL

Cel ten można najlepiej osiągnąć przy ośmioletnim okresie handlu trwającym do r. Ścieżkę tę wyliczono przyjmując za punkt wyjścia wartość — w połowie okresu — średniej łącznej liczby przydziałów wydawanych rocznie przez państwa członkowskie na podstawie decyzji Komisji w sprawie krajowych planów rozdzielania przyjmowanych przez państwa członkowskie w latach Z tych powodów licytacje powinny być podstawowym sposobem dzielenia przydziałów emisji.

System handlu weglem definiuje Strategia handlowa dlugoterminowa

Wysiłek podejmowany przez europejską gospodarkę w celu zrealizowania celów redukcji emisji gazów cieplarnianych na r. W związku z tym w sektorach elektroenergetycznym oraz wychwytywania i składowania dwutlenku węgla sprzedaż przydziałów wyłącznie w drodze licytacji powinna stać się regułą poczynając od r.

Jednocześnie aby stworzyć zachęty do bardziej wydajnego produkowania energii elektrycznej, jej producentom można by przyznawać nieodpłatnie przydziały z tytułu ciepła dostarczonego do sieci ciepłowniczych i obiektów przemysłowych.

Mogłoby to osłabić korzyści oraz integralny wpływ na środowisko płynące z działań Wspólnoty. Europejski przemysł powinien otrzymać jasne zobowiązanie ze strony Wspólnoty, że podejmie ona niezbędne działania.

Jak wygląda handel uprawnieniami do emisji?

Najpóźniej do czerwca r. Komisja dokona przeglądu sytuacji, przeprowadzi konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi partnerami społecznymi oraz, uwzględniając wynik międzynarodowych negocjacji, przedłoży sprawozdanie, któremu towarzyszyć będą właściwe wnioski.

W tym kontekście do 30 czerwca r. Przeprowadzana przez Komisję analiza opierać się będzie na ocenie niemożliwości wliczenia niezbędnych kosztów przydziałów emisji w cenę produktu bez znacznej utraty udziałów w rynku na rzecz instalacji znajdujących się poza Unią, które nie podejmują porównywalnych działań w celu ograniczenia emisji. System ten mógłby nakładać na importerów wymogi nie mniej korzystne niż wymogi mające zastosowanie do instalacji w Unii Europejskiej, np.

Unijny system handlu uprawnieniami do emisji - Definicja

Wszelkie podejmowane działania będą musiały pozostawać w zgodności z zasadami UNFCCC, w szczególności z zasadą wspólnej, choć zróżnicowanej, odpowiedzialności poszczególnych krajów odpowiadającej ich możliwościom, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji najmniej rozwiniętych krajów.

Będą one także musiały być zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty, w tym z porozumieniem WTO. Ogółem szacuje się, że w r.

Dyrektywa określa udziały w łącznej liczbie przydziałów emisji, które państwa członkowskie będą sprzedawać w drodze licytacji. W największym stopniu powinny z tego skorzystać państwa o niskim dochodzie per capita i dobrych perspektywach wzrostu. Sprzedaż przydziałów w drodze licytacji nie powinna powodować zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym ani zakłóceń na rynku przydziałów emisji. Z tego powodu w dyrektywie zawarto podstawę prawną dla rozporządzenia w sprawie planowania i przeprowadzania licytacji.

Licytacje przyniosą znaczne przychody. Zgodnie z zasadą ostrożności zapisaną w art. W grudniu r. Komisja przedstawiła wniosek legislacyjny dotyczący ograniczenia wpływu lotnictwa na klimat poprzez objęcie emisji dwutlenku węgla pochodzących z lotnictwa wspólnotowym systemem handlu System handlu weglem definiuje do emisji gazów cieplarnianych. Komisja w ocenie skutków stwierdziła jasno, iż oczekuje się, że sektor lotnictwa będzie miał możliwość przenoszenia kosztów uczestnictwa w systemie na klientów w znacznym lub całkowitym stopniu, ale nie zajęła stanowiska w sprawie odpowiedniego procentowego udziału uprawnień do emisji, które powinny być sprzedawane w drodze licytacji po r.

Przegląd został obecnie zakończony. Lotnictwo powinno być traktowane tak samo jak inne branże, które przejściowo otrzymują bezpłatne przydziały, a nie jak producenci energii elektrycznej, co oznacza, że w r.

Wspólnota i państwa członkowskie powinny kontynuować starania dotyczące zawarcia porozumienia w sprawie globalnych środków ograniczających emisje gazów cieplarnianych pochodzące z sektora lotnictwa.

W zasadach tych należy uwzględnić najbardziej energooszczędne technologie i technologie o najniższych emisjach gazów cieplarnianych, substytuty, alternatywne procesy produkcyjne, zastosowanie biomasy oraz wychwytywanie i składowanie gazów cieplarnianych.

W zasadach tych należy unikać fałszywych zachęt skłaniających do zwiększania emisji. Zamknięte instalacje nie będą otrzymywać żadnych bezpłatnych przydziałów. Wniosek przewiduje stworzenie wspólnotowej rezerwy dla nowych operatorów. Przydziały z tej rezerwy powinny być przyznawane zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do przyznawania przydziałów dla istniejących instalacji.

Zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z marca r. Warunki takiego porozumienia będą miały wpływ na łączną liczbę przydziałów emisji dostępnych w systemie EU ETS w przypadku jego powiązania z innymi systemami handlu przydziałami emisji.

System handlu weglem definiuje Dochod w Internecie jak.

Z tego powodu należy przewidzieć zapisy, które umożliwią niezbędne korekty w tych przypadkach, w których będzie to potrzebne i właściwe. Może to być zachętą do zawarcia międzynarodowego porozumienia przez państwa, a dla przedsiębiorstw sposobem na wypełnienie swoich zobowiązań w ekonomiczny sposób w krótkoterminowej perspektywie. Zgodnie z warunkami drugiej fazy, do systemu mogą zostać wprowadzone kredyty odpowiadające ok.

W porównaniu z emisjami z r. Gdyby operatorzy mieli w pełni wykorzystać kredyty, osiągnięto by niewielkie redukcje wewnątrz Wspólnoty, a w skrajnym przypadku emisje w ramach EU ETS mogłyby nawet wzrosnąć, co utrudniłoby osiągnięcie ogólnych unijnych celów redukcji na r. Z tego powodu kredyty CDM w maksymalnej wysokości odpowiadającej pozostałej części kredytów dopuszczonych w ramach drugiego okresu handlu powinny zostać dopuszczone w trzecim okresie handlu.

Spotkanie informacyjne dotyczące zmian zasad funkcjonowania Rynku Bilansującego

W związku z tym operatorzy powinni mieć pewność co do możliwości wykorzystania ich po r. To samo powinno mieć zastosowanie do wysokiej jakości jednostek CER wydanych z tytułu redukcji emisji dokonywanych w r. Aby zapewnić równe warunki konkurencji we Wspólnocie należy System handlu weglem definiuje korzystanie z kredytów przez operatorów w ramach wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji. W przypadku braku takiego porozumienia umożliwienie dalszego korzystania z kredytów CER podważyłoby zachętę do obniżania emisji i utrudniło osiągnięcie celów EU dotyczących zwiększenia udziału energii ze źródeł odnawialnych.

Chociaż kredyty ERU nie będą mogły mieć zastosowania do redukcji emisji po r. Po osiągnięciu międzynarodowego porozumienia w sprawie zmian klimatu w systemie EU ETS akceptowane będą wyłącznie kredyty CDM pochodzące z tych krajów trzecich, które ratyfikowały porozumienie. Stosowanie kredytów CER powinno być spójne z unijnymi celami zapewnienia dwudziestoprocentowego udziału energii ze źródeł odnawialnych do r. W tych przypadkach, w których jest to zgodne z realizacją tych celów, należy przewidzieć możliwość zawierania umów z krajami trzecimi w celu uruchomienia w nich inwestycji, które przyniosą realne dodatkowe redukcje emisji gazów cieplarnianych jednocześnie stanowiąc zachętę do innowacji dla System handlu weglem definiuje europejskich oraz stymulując rozwój technologiczny w tych krajach.

Umowy takie mogą być ratyfikowane przez więcej niż jeden kraj. W przypadku projektów redukujących emisje gazów cieplarnianych we Wspólnocie powinno być możliwe przyznawanie przydziałów, pod warunkiem, że spełnione będą określone warunki niezbędne dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu EU ETS. Warunki te powinny dotyczyć przyjęcia zharmonizowanych zasad regulujących takie projekty na poziomie Wspólnoty, wykluczenia dwukrotnego naliczania redukcji emisji oraz wszelkich ograniczeń zakresu wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji, a także podejmowania innych środków politycznych w celu redukcji emisji niewchodzących w zakres systemu EU ETS.

Ponadto projekty nie mogą powodować dużych obciążeń administracyjnych, natomiast powinny opierać się na prostych i łatwych do zarządzania zasadach.

Wejście w życie Po wejściu w życie niniejszego wniosku zostanie zniesiony wymóg składania krajowych planów rozdzielania. W przypadku opóźnienia jego wejścia w życie, państwa członkowskie będą w ramach obecnie obowiązującego systemu EU ETS zobowiązane do sporządzenia i przedłożenia krajowych planów rozdzielania na lata do czerwca r.

Obecna dyrektywa zezwala na sprzedaż wszystkich przydziałów w drodze licytacji od r. Przydziały bezpłatne stanowiłyby pomoc państwa, która musi być uzasadniona zgodnie z art. Mając na względzie zwiększenie pewności i przewidywalności Komisja uważa na obecnym etapie, że krajowe plany rozdzielania będą akceptowane jedynie jeżeli przewidziana w nich łączna ilość emisji będzie zmniejszana przynajmniej zgodnie z niniejszym wnioskiem, a zaproponowana liczba bezpłatnych przydziałów nie przekroczy liczby zapisanej w niniejszym wniosku lub obliczonej na jego podstawie.

Jeśli cel ten ma zostać osiągnięty, wzrost średniej rocznej temperatury na powierzchni Ziemi w skali światowej nie powinien przekroczyć 2 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej. Najnowsze sprawozdanie z oceny[18] przygotowane przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmiany Klimatu IPCC pokazuje, że osiągnięcie powyższego celu wymaga, by rok był ostatnim rokiem wzrostu emisji gazów cieplarnianych w skali światowej.

Oznacza to konieczność zwiększenia wysiłków ze strony Wspólnoty oraz szybkiego włączenia krajów rozwiniętych w proces redukcji emisji, a także zachęcenia do udziału w nim krajów rozwijających się. Rada Europejska[19] zdecydowanie zobowiązała się do zmniejszenia do r. Do osiągnięcia takiego stopnia redukcji powinny przyczynić się wszystkie gałęzie gospodarki.

Działania na rzecz osiągnięcia powyższych celów długoterminowych wymagają jasnego określenia harmonogramu redukcji System handlu weglem definiuje pochodzących z instalacji objętych wspólnotowym systemem handlu przydziałami emisji. Po przystąpieniu przez Wspólnotę i kraje trzecie do międzynarodowego porozumienia, na podstawie którego po roku podejmowane będą właściwe działania w skali światowej, należy udzielić znacznego wsparcia dla przyznawania kredytów z tytułu redukcji emisji dokonywanych w tych krajach.

Do czasu wejścia w życie takiego porozumienia należy zwiększyć pewność w zakresie możliwości dalszego wykorzystywania kredytów spoza Wspólnoty. Doświadczenia zgromadzone w trakcie pierwszego okresu handlu uprawnieniami do emisji pokazują wprawdzie potencjał systemu wspólnotowego, a sfinalizowanie krajowych planów rozdzielania na drugi okres handlu doprowadzi do znacznego zmniejszenia emisji do rokujednakże przeprowadzony przegląd potwierdził, że konieczne jest większe ujednolicenie systemu handlu, które umożliwi wykorzystanie w większym stopniu jego zalet i pozwoli uniknąć zakłóceń na rynku wewnętrznym, Kraje rozwijajace sie i miedzynarodowe systemy obrotu także ułatwi powiązanie go z innymi systemami handlu emisjami.

Należy również zwiększyć przewidywalność systemu oraz rozszerzyć zakres jego obowiązywania przez włączenie kolejnych sektorów i gazów cieplarnianych, aby wzmocnić sygnał cenowy CO2 konieczny do przyspieszenia niezbędnych inwestycji oraz stworzyć nowe możliwości ograniczenia emisji, co doprowadzi do zmniejszenia całkowitych kosztów redukcji emisji i zwiększenia wydajności systemu.

Definicja gazów cieplarnianych powinna zostać dostosowana do definicji zawartej w UNFCCC; ponadto w odniesieniu do poszczególnych gazów cieplarnianych należy zadbać o większą precyzję w zakresie określania oraz aktualizacji ich potencjału powodowania globalnego efektu cieplarnianego.

Wspólnotowy system handlu uprawnieniami do emisji powinien zostać rozszerzony na inne instalacje, z których emisje mogą być monitorowane, a informacje o tych emisjach przekazywane i kontrolowane z taką samą dokładnością, jak w przypadku obowiązujących wymogów w zakresie monitorowania, sprawozdawczości i kontroli.

W przypadku, gdy w odniesieniu do niewielkich instalacji, z których emisje nie przekraczają progu 10 ton CO2 rocznie, stosowane są równoważne środki mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, a w szczególności opodatkowanie, powinna istnieć procedura umożliwiająca państwom członkowskim wyłączenie tego rodzaju niewielkich instalacji z systemu handlu przydziałami emisji na tak długo, jak stosowane są wspomniane środki.

52008PC0016

Biorąc pod uwagę prostotę systemu administrowania, próg ten oferuje stosunkowo największe korzyści jeśli chodzi o ograniczenie kosztów administracyjnych dla każdej tony emisji nieobjętej systemem. W następstwie zrezygnowania z pięcioletnich okresów przydziału uprawnień, a także celem zwiększenia pewności i przewidywalności, należy ustanowić przepisy dotyczące częstotliwości zmian przydziałów emisji.

Liczba uprawnień w skali całej Wspólnoty powinna zmniejszać się w sposób liniowy poczynając od wartości z połowy System handlu weglem definiujetak by system handlu uprawnieniami do emisji prowadził do stopniowego i przewidywalnego ograniczenia emisji.

Wkład ten odpowiada zmniejszeniu emisji w r. Dokładne wielkości emisji zostaną obliczone po przyznaniu uprawnień przez państwa członkowskie zgodnie z decyzjami Komisji dotyczącymi przedłożonych przez te państwa krajowych planów rozdzielania na lataponieważ zatwierdzenie uprawnień dla niektórych instalacji zależy od potwierdzenia i skontrolowania pochodzących z nich emisji. Po dokonaniu przydziału uprawnień na lata Komisja opublikuje ich liczbę dla całej Wspólnoty.

Obecnie cena pozwoleń na emisję jest stosunkowo niska. Jakie są główne założenia reformy? Obecna dyrektywa o ETS będzie obowiązywała do roku. Celem reformy jest uregulowanie rynku handlu emisjami na lata oraz pobudzenie redukcji emisji CO2, by wypełnić zobowiązania UE wynikające z porozumienia klimatycznego z Paryża. By ograniczyć nadwyżkę pozwoleń na rynku, reforma przewiduje podwojenie możliwości rezerwy stabilności rynkowej do korygowania ilości pozwoleń.

  • Handel emisjami zanieczyszczeń – Wikipedia, wolna encyklopedia
  • Czy warto handlowac w opcjach binarnych
  • Strategie handlowe PCA.
  • Etrade Sprzedam opcje udostepniania

Jej celem jest automatyczne ściąganie części uprawnień do handlu emisjami i umieszczanie ich w rezerwie w momencie, kiedy nadwyżka przekroczy określony pułap. Rezerwa zacznie działań na początku roku. Reforma zawiera także mechanizmy wsparcia, aby pomóc przemysłowi i sektorom energetyki sprostać wyzwaniom innowacyjnym i inwestycyjnym związanym z przejściem na gospodarkę niskoemisyjną.

Powstałyby dwa nowe fundusze: fundusz na rzecz innowacji — który ma uzupełnić istniejące wsparcie dla demonstracji technologii innowacyjnych i rozszerzyć je na przełomowe innowacje w przemyśle fundusz na rzecz modernizacji — który ma ułatwiać inwestycje w modernizację sektora energetyki i szerzej rozumianych systemów energetycznych oraz poprawić efektywność energetyczną w państwach członkowskich o niższym poziomie dochodów.