To zwycięstwo zapewniło status hegemona Yue, ale Goujian miał być ostatnim władcą, który sprawował tą funkcję [28] [29] [30]. Mahabharata  jest największym poematem epickim na świecie. Ostatniemu z nich, Yu Wielkiemu, przypisuje się ustanowienie legendarnej dynastii Xia — p. Mimo agresji Japonii, która zajęła Mandżurię i utworzyła marionetkowe państwo mandżurskie Mandżukuo , trwały walki wojsk Kuomintangu z kierowaną przez KPCh Robotniczo-Chłopską Armią Czerwoną Chin; doprowadziły one do przeniesienia komunistycznej Centralnej Bazy Rewolucyjnej z prowincji Jiangxi do prowincji Shaanxi tzw.

Starozytny chinski system handlowy Praca wyboru binarnego

Podstawą gospodarki było rolnictwo, uprawa bawełny, hodowla bydła, wysoko rozwinięte rzemiosło i handel dalekosiężny. Cechą charakterystyczną kultury Indusu był wysoki stopień urbanizacji. Miasta budowane były według regularnego planu — ulice krzyżowały się pod kątem prostym i posiadały wyodrębnioną, silnie ufortyfikowaną cytadelę.

Głównym materiałem budowlanym była cegła. Wznoszono z niej spichlerze, urządzenia portowe, dwukondygnacyjne budynki mieszkalne. Miasta posiadały rozbudowany system urządzeń kanalizacyjnych i wały przeciwpowodziowe. Początek II tysiąclecia p.

  1. Podstawą gospodarki było rolnictwo, uprawa bawełny, hodowla bydła, wysoko rozwinięte rzemiosło i handel dalekosiężny.
  2. Zachodnia dynastia Zhou[ edytuj edytuj kod ] Cywilizacja chińska w okresie rządów Zachodniej Dynastii Zhou Dynastia Shang została obalona przez najeźdźców z zachodu, Zhouktórzy zamieszkiwali dolinę rzeki Wei.
  3. 1. 5. Indie i Chiny - Materiały do nauki historii i wiedzy o społeczeństwie
  4. Encyklopedia PWN Chiny.

Do tej pory nie udało się ustalić jego przyczyn. W połowie II tysiąclecia p. Arjowie narzucili Drawidom swoje panowanie, ale jednocześnie przejęli wiele z ich kultury. Stopniowo zmieniali tryb życia z koczowniczego na osiadły, a ludność uległa podziałowi na warstwy, które nazywamy warnami. Najwyższą stanowili kapłani, drugą warną byli władcy i wojownicy, trzecią szeroko rozumiana warstwa wytwórców rolnicy, hodowcy bydła, rzemieślnicy i kupcyostatnią, czwartą stanowiła ludność służebna.

Później warny ulegały podziałom na kasty, które stały się podstawową formą hinduskiej organizacji społeczeństwa. Członkowie tych samych kast to zamknięte wspólnoty terytorialne, zawodowe i kulturowe. Istniało tutaj kilka państw, na czoło których stopniowo wysuwała się Magadha. W r. Jej najwybitniejszym przedstawicielem był Aśoka ok. Zarządzał nim przy pomocy rozbudowanego aparatu biurokratycznego.

Aśoka w swoich rządach kierował się moralną doktryną buddyzmu, opartą na harmonii i mającą zapewnić szczęście wszystkim ludziom. Panowanie dynastii Maurjów to okres wzrostu wpływów buddyzmu.

Ich państwo obejmowało całą północną część Półwyspu Indyjskiego i, w przeciwieństwie do państwa Maurjów, było konglomeratem państewek, którymi rządzili królowie skoligaceni z najwyższym władcą.

W pierwszej połowie V w.

Ten artykuł można bezpłatnie przedrukować © Relacje egipsko-chińskie sięgają starożytności, ale nie są tak odległe jak sugerowano Fot. Fotolia Kuglarze pochodzący z egipskiej Aleksandrii zabawiali ponad 2 tys. Jednak wbrew wcześniejszym twierdzeniom Egipcjanie nie przyczynili się do powstania chińskiego systemu zapisu - opowiada w rozmowie z PAP polski naukowiec. Wśród badaczy żyjących w XIX w. Uważano bowiem, że cywilizacja egipska jest najstarsza.

Jeszcze w VII w. Guptowie potrafili skutecznie powstrzymywać Starozytny chinski system handlowy najazdy, ale w VIII w. Miejsce dawnego imperium zajęły małe, zwaśnione ze sobą państwa, a Półwysep Indyjski pogrążył się w chaosie.

Starozytny chinski system handlowy Transakcje opcji jnj

Kultura i sztuka Indii Literatura. Kulturę starożytnych Indii możemy poznać w dużej mierze dzięki tekstom literackim, spisanym w języku Arjów, który nazywany sanskrytem.

Najstarszym literackim dziełem  indyjskim są księgi objawione — Wedy. Obejmują one ogromny zbiór dzieł o zróżnicowanej treści i formie.

Są wśród nich pieśni, hymny i dialogi oraz   tzw. Ich ustna wersja powstawała między a r. Ze względu na ogromne znaczenie tekstów wedyjskich okres w dziejach Indii między rokiem a  p. Motywem przewodnim Mahabharaty jest wojna między dwoma spowinowaconymi rodami, spowodowana konfliktem na tle dynastycznym.

Jej treść wzbogacona jest traktatami z zakresu prawa, moralności, filozofii i religii.

Mahabharata  jest największym poematem epickim na świecie. Ramajana jest eposem rycerskim, składającym się z pieśni, których treść nawiązuje do wielkiej miłości króla Ramy do jego małżonki, ich tułaczkę po wygnaniu z królestwa oraz triumfalny powrót po pokonaniu wrogów i przeciwności losu.

Religia hinduska miała charakter politeistyczny. Wśród licznych bóstw najwyższą czcią darzono boga wojny i żywiołów — Indrę, boga ognia — Agni oraz Waruna — opiekuna wód i porządku we wszechświecie. Wśród przekonań religijnych dużą rolę odgrywała wiara w życie pozagrobowe, a zwłaszcza przeświadczenie, że dostąpienie szczęścia w przyszłym życiu jest uzależnione od wypełniania obowiązków religijnych, np. Wierzono, że dzięki ofiarom ludzie współuczestniczą z bogami w podtrzymywaniu ładu komicznego.

Ofiary były również zadośćuczynieniem za popełnione winy. Skuteczność ich była jednak uzależniona od przestrzegania skomplikowanych rytuałów ofiarnych. Stąd ogromny wzrost znaczenia  braminów — wyspecjalizowanych kapłanów, którzy zmonopolizowali kult religijny.

W okresie od X Starozytny chinski system handlowy V w. W okresie braminizmu ostatecznie ukształtowała się indyjska koncepcja reinkarnacji, czyli wiara w wielokrotne odradzanie się człowieka. Śmierć jest tylko fazą przejściową między jednym a drugim wcieleniem. Oznacza oderwanie się duszy od ciała po to tylko, by mogła wcielić się w inną postać.

O formie kolejnego wcielenia decydowała postawa moralna człowieka w dotychczasowym życiu. W opozycji do braminizmu narodził się buddyzm, który sprzeciwiał się zarówno rytuałom ofiarnym zwłaszcza ofiarom ze zwierzątjak również systemowi kastowemu.

Jego twórcą był Siddharata Gautama ok. Urodził się w domu radży małego państewka leżącego na pograniczu Nepalu i Indii. Otrzymał doskonałe wykształcenie i żył w dostatku.

W wieku 29 lat porzucił dotychczasowy tryb życia i rozpoczął wędrówkę w poszukiwaniu sensu istnienia. Prowadził życie w głębokiej ascezie. Wkrótce odkrył, że umartwianie się nie przybliża go do celu. Sens życia, śmierci i reinkarnacji odkrył dzięki trwającym siedem tygodni medytacjom pod drzewem figowym.

Dostąpiwszy oświecenia, stworzył pierwszą wspólnotę buddyjską i przez następnych 45 lat głosił swoją naukę w dolinie Gangesu. Nie pozostawił po sobie żadnych pism. Cała wiedza o jego naukach pochodzi od jego następców. Jądro buddyzmu stanowią cztery prawdy: 1 życie ludzkie jest z natury nieszczęśliwe; 2 przyczyną ludzkiego nieszczęścia jest niewiedza, z której bierze się egoizm i pożądanie; 3 można położyć kres cierpieniu poprzez osiągnięcie stanu nirwany, czyli pełnego szczęścia stanu uniemożliwiającego ponowne narodziny; 4 drogą do usunięcia cierpienia i osiągnięcia nirwany jest postępowanie zgodnie z ośmiostopniową ścieżką.

Materiały edukacyjne XV Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu

Postępując zgodnie z nią można osiągnąć oświecenie, czyli rozpoznać prawdziwą naturę rzeczywistości. Dzięki temu krąg  niekończących się, pełnych bólu i cierpienia wcieleń, ulega przerwaniu Rządy Guptów to okres formowania się i rozszerzania hinduizmu.

Hinduizm był ściśle związany z braminizmem, ale czerpał również z buddyzmu. Nawrót do braminizmu oznaczał umocnienie ściśle z nim związanego podziału społeczeństwa na warny i kasty. Architektura i rzeźba. Kamienna architektura i rzeźba rozpowszechniła się dopiero w okresie panowania dynastii Maurjów.

Wcześniej wznoszono budynki z materiałów nietrwałych — drewna, sitowia i liści, stąd ich pozostałości nie dotrwały do naszych czasów.

Do rozwoju budownictwa przyczynił się Aśioka. Z jego inicjatywy rozpoczęto budowę wydrążonych w skale świątyń i klasztorów. Charakterystycznym dla kultury indyjskiej obiektem architektonicznym stały się stupyktóre były świątyniami pełniącymi rolę relikwiarzy. Początkowo miały kształt półkolisty, a później przyjęły kształt kopulastej wieży, otoczonej ogrodzeniem z kamiennymi bramami prowadzącymi na cztery strony świata.

Niektóre z tych bram przyozdabiane były piękną dekoracją rzeźbiarską.

Okres panowania Guptów uważany jest za klasyczny w kulturze starożytnych Indii. Obok dawnych świątyń buddyjskich zaczęły powstawać świątynie hinduskie. Punktem centralnym świątyni hinduskiej był cella, czyli pomieszczenie, w którym spoczywał posąg bóstwa.

Starozytny chinski system handlowy Strategia handlowa M30.

Przed nim znajdowała się sala dla wiernych, do której wchodziło się przez przedsionek. Całość znajdowała się na ogromnym dziedzińcu. Za panowania dynastii Maurjów wykształciły się główne typy rzeźb hinduistycznych i buddyjskich. Ukształtowane wtedy zasady rządzące proporcjami oraz metody wykonania obowiązują do dziś.

O początkach państwa mówią jedynie legendy. Według nich założycielem państwa był Żółty Cesarz. Pierwszą potwierdzoną historycznie dynastią cesarzy chińskich była Starozytny chinski system handlowy Shang, która panowała w latach p. Chiny stanowiły wtedy związek miast-państw leżących na północny-wschód od rzeki Huang-ho. Panowanie następnej dynastii — Chou p.

Z czasem jednak rosła rola lokalnych dygnitarzy, co doprowadziło do stopniowego rozpadu państwa. Proces ten nasilił się w czasach Wschodniej Dynastii Chou r. Rozdrobnione państwo stało się areną niekończących się walk. W latach p. W połowie III w. Qinowie przeprowadzili gruntowne reformy wewnętrzne i przystąpili do podboju całych Chin. Kres walkom przyniosło dopiero ostateczne zwycięstwo Chengaktóry w r. Po jego śmierci Porownanie korzysci wyboru binarnego przejęła dynastia Han p.

Ekspansja terytorialna umożliwiła powstanie nowych szlaków handlowych i objęcie kontroli nad już istniejącymi.

Historia Chin

Szczególnie intratny okazał się handel jedwabiem, który odbywał się słynnym Jedwabnym Szlakiem. W drugiej połowie tego stulecia wybuchło powstanie Żółtych Turbanów, które przyczyniło się do wzrostu znaczenia dowódców wojskowych i upadku dynastii Han. W Chinach nastąpił kolejny, tym razem  czterystuletni okres rozdrobnienia politycznego. Do ponownego zjednoczenia doszło w VI w. Władzę przejęła dynastia Suiskupiając w swoim ręku niemal wszystkie ziemie należące niegdyś do dynastii Han.

Tradycje imperium chińskiego kontynuowali cesarze z dynastii Tang