Przedsiębiorstwo wystawiające obligacje zaciąga dług u ich nabywców. Nie potrzebowaliśmy do tego żadnej symulacji. W końcu chodzi o taki biznes, w którym obie strony bezpiecznie i skutecznie osiągają swoje cele. Tabela 3 Czynniki zachęcające i zniechęcające do zwiększenia zadłużenia Czynniki stymulujące wzrost zadłużenia.

Janasz, Zarządzanie kapitałem w przedsiębiorstwie, Difin, Warszawas. Lachiewicz, M. Matejun, Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, Łódźs. Dobbins, W. Frąckowiak, S. Witt, Praktyczne zarządzanie kapitałami firmy, Paanpol, Poznańs. Oprócz kapitału obcego i własnego przedsiębiorstwo może również wykorzystywać kapitał hybrydowy.

Menu nawigacyjne

Kapitał ten w głównej mierze pozyskiwany jest przez emisję obligacji zamiennych na akcje Prywatne opcje kapitalu wlasnego związku z tym charakteryzuje się on dużą elastycznością. Ponadto odłożenie emisji akcji w czasie zmniejsza efekt rozwodnienia kapitału własnego. Wynika to z faktu, że zanim nastąpi konwersja obligacji na akcje, kapitał pozyskany dzięki  emisji zamiennych obligacji zostanie zainwestowany przez firmę i wypracuje dodatkowe dochody.

Zamiana ta jednak jest obarczona dużym ryzykiem konwersji. Im bieżąca rynkowa cena akcji jest wyższa od ceny konwersji, tym bardziej korzystna dla inwestorów jest zamiana na akcje obligacji, a tym samym mniej korzystna dla firmy.

Z kolei w sytuacji utrzymywania się ceny rynkowej poniżej ceny konwersji powoduje, iż zmiana na akcje obligacji będzie nieopłacalna dla inwestora.

Prywatne opcje kapitalu wlasnego

Sytuacja taka jest niekorzystna zarówno dla inwestorów, gdyż muszą zadowolić się stosunkowo niskim oprocentowaniem, jak również dla emitenta, który nadal będzie zobowiązany do obsługi oraz wykupu obligacji.

Może to narazić przedsiębiorstwo na ryzyko bankructwa. Zatem obligacje zamienne są ryzykownymi instrumentami finansowania. Wykorzystanie kapitału zamiennego prowadzi do odnoszenia mniejszych korzyści podatkowych niż w sytuacji wykorzystania kapitału obcego. Jest to wynikiem tego, iż niższe oprocentowanie obligacji zamiennych gwarantuje niższą osłonę podatkową. Jednak niższe jest jednocześnie ryzyko niewypłacalności oraz koszty komplikacji finansowych wynikających z zaciągania zobowiązań tego typu.

Obniżeniu ulegają również koszty agencyjne, które wynikają z istniejącego konfliktu interesów w zadłużonym przedsiębiorstwie pomiędzy wierzycielami a właścicielami. Emisja obligacji zamiennych w znacznym stopniu ten konflikt łagodzi, ponieważ nabywcy tych papierów wartościowych wprawdzie są początkowo wierzycielami firmy, lec w przyszłości stać się mają jego właścicielami.

Posiadacze tychże obligacji są zatem zainteresowani korzyściami z przewidywanego, przyszłego wzrostu wartości rynkowej firmy, a nie tylko płatnościami z tytułu oprocentowania.

Zaciekawił Cię nasz artykuł?

Ponadto zaangażowanie kapitału zamiennego pozwala na obniżenie kosztów informacyjnych, które mierzone są spadkiem bieżących notowań akcji w reakcji na podejmowane decyzje finansowe w spółce.

Zastosowania tego typu rozwiązań wydaje się uzasadnione w szczególności w przypadku przedsiębiorstw posiadających wysoki potencjał wzrostu, mających duże potrzeby w obrębie pozyskiwania kapitału, lecz o ograniczonej zdolności do zaciągania zobowiązań. Jeżeli przedsiębiorstwo rozwijać się będzie pomyślnie, korzyści wynikające ze wzrostu cen akcji przede wszystkim zrealizują posiadacze obligacji zamiennych, poprzez dokonanie ich konwersji na akcje.

Natomiast jeśli wyniki działalności firmy będą słabe i spadać będą ceny akcji, stracą głównie obecni akcjonariusze przedsiębiorstwa. Zabezpieczone będą interesy posiadaczy obligacji zamiennych, nieskonwertowanych na akcje.

Podobnie będzie kształtować się sytuacja innych wierzycieli. Zatem ryzyko konwersji ponoszą przede wszystkim właściciele, tudzież akcjonariusze [14].

Czym jest kapitał własny jednostki gospodarczej?

Determinanty struktury kapitałowej przedsiębiorstwa Przedstawiona w poprzednim podrozdziale analiza cech charakteryzujących kapitały obcy i własny, oraz rola przez nie pełniona w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa stanowią podstawę do określenia struktury kapitału.

Pojęcie to odnosi się do tak zwanego kapitału zainwestowanego, rozumianego jako suma kapitału własnego oraz oprocentowanego kapitału obcego. Tak rozumiany kapitał finansuje aktywa netto. Stopa zwrotu z takiego kapitału często nosi miano stopy zwrotu z zainwestowanego kapitału oznaczanej skrótem ROIC pochodzącym z angielskiego odpowiednika, czyli return on invested capital.

Inną często spotykaną nazwą jest stopa zwrotu z aktywów netto z ang. RONA- return on net assets.

Wewnętrzne źródło finansowania na czym polegają?

Struktura kapitału to proporcje pomiędzy kapitałem własnym oraz oprocentowanym kapitałem obcym. Od ponad półwiecza zagadnienie wpływu tak określanej struktury kapitału na wartość rynkową przedsiębiorstwa jest przedmiotem teoretycznych i empirycznych studiów.

Ich punktem centralnym jest pytanie, czy optymalna struktura kapitału istnieje. Innymi słowy czy istnieje taka mieszanka oprocentowanego kapitału obcego i kapitału własnego, przy której Mozliwosci operacyjne dla producentow ropy rynkowa wartość firmy jest maksymalna.

Wyróżnić można cztery podstawowe teorie: statyczną substytucji, zwaną też teorią MM, porządku dziobania, problemów pełnomocnictwa oraz teorię H. DeAngelo i L. Teoria substytucji zakłada, iż w przypadku każdego przedsiębiorstwa jest możliwe wyznaczenie optimum kapitałowego, do którego osiągnięcia i utrzymania powinno ono dążyć.

Owo optimum stanowi swoisty kompromis pomiędzy korzyściami jakie zapewnia oprocentowany dług, a kosztami w formie podwyższonego ryzyka upadłości oraz rosnących potencjalnych kosztów bankructwa lub trudności finansowych.

Spis treści

Teoria ta bazowała na wymienności oszczędności gotówkowych gwarantowanych przez oprocentowany dług oraz implikowanych przezeń prawdopodobnych kosztów trudności finansowych. Ta pierwsza licząca się koncepcja nie uwzględniała jednak faktu, iż elastyczność finansowania może posiadać istotną wartość, natomiast oprocentowany dług wpływa dyscyplinująco na decyzje menedżerów, tym samym ograniczając problemy pełnomocnictwa.

Z teorii MM wynikało, iż powody uzasadnione ekonomicznie do relatywnie dużego zadłużenia powinny przede wszystkim mieć dojrzałe firmy o wysokiej rentowności wynikającej z posiadanych wolnych środków pieniężnych i niewielkim ryzyku operacyjnym działalności.

Jednak większość badań empirycznych tego nie potwierdziła, dowodząc jednocześnie zależności odwrotnej: utrzymywania bardzo niskich wskaźników zadłużenia poprzez dojrzałe, wysoko rentowne przedsiębiorstwa charakteryzujące się stabilną pozycją rynkową. W roku zaobserwowano prawidłowość w podejmowaniu decyzji na temat rodzaju kapitału, jakim finansowane mają być nowe projekty inwestycyjne.

W wartościowaniu tym najwyżej w hierarchii stoi wewnętrzny kapitał własny, następnie zewnętrzny kapitał obcy, a na samym końcu plasuje się zewnętrzny kapitał własny.

  • Kompletny przewodnik 12 najlepszych źródeł finansowania biznesu.
  • Janasz, Zarządzanie kapitałem w przedsiębiorstwie, Difin, Warszawas.
  • Zdecydowanie do tanga trzeba dwojga.
  • Konta handlowe opcji binarnych

Preferencje te nazwano porządkiem dziobania i próbowano wyjaśnić na wiele sposobów. Hipoteza sygnalizacyjnych własności poszukiwania kapitału o określonym charakterze została uznana za najbardziej przekonującą. Hipotezę tą postawili S. Myers oraz N. Majlufa opierając się o dorobek H. Lelanda, S. Rossa oraz D. Według tej teorii emisja nowych akcji może być odbierana przez rynek jako sygnał złych wieści.

Czym jest kapitał własny jednostki gospodarczej?

Z kolei emisja nowego kapitału obcego może zostać potraktowana jako prognostyk dobrych wieści. Do tego dochodzi niechęć do sprzedaży akcji nowej emisji po cenach zaniżonych w przypadku posiadania programów inwestycyjnych charakteryzujących się dodatnią wartością NPV, o których rynek może nie wiedzieć, ze względu na asymetrię informacji. Można zatem wyciągnąć następujący wniosek: przedsiębiorstwa skłaniają się Prywatne opcje kapitalu wlasnego utrzymaniu zapasowej zdolności do zadłużania się, zatem do zapewnienia elastyczności finansowej, która mogłaby zostać wykorzystana w przypadku pojawienia się projektów o których rynek nie wie, które posiadają dodatnie NPV.

Takie rozwiązanie pozwoliłoby przedsiębiorstwom uniknąć emisji i sprzedaży nowych akcji po cenach zaniżonych, tym samym nie narażać ich na negatywne konsekwencje odebrania niewłaściwie tej decyzji Prywatne opcje kapitalu wlasnego.

Z punktu widzenia teorii porządku dziobania w strukturze kapitału ilość oprocentowanego długu zawsze będzie mniejsza od sugerowanej przez teorię substytucji, nie rozpatrującej wagi elastyczności finansowania.

12 najlepszych źródeł finansowania biznesu. Kompletny przewodnik

W teorii porządku dziobania rezerwowa zdolność do zadłużenia ma ograniczyć prawdopodobieństwo zniekształcania decyzji inwestycyjnych. Teoria ta przewiduje, iż po wyczerpaniu się zysków zatrzymanych w warunkach posiadania projektów inwestycyjnych o NPV większych od zera, oczekujących na sfinansowanie przedsiębiorstwa w pierwszej kolejności sięgać będą po oprocentowany kapitał obcy.

Jak inwestować z myślą o zabezpieczeniu swojej emerytury?

Jednak materiał empiryczny nie potwierdził faktu preferowania przez firmy w systematyczny sposób kapitału obcego po wyczerpaniu się wewnętrznego finansowania. W istocie niektóre zwiększają wówczas zadłużenie, lecz inne wybierają podwyższenie własnego kapitału. Kolejna teoria zapoczątkowana została przez M. Jensena, który to postawił tezę według której czynnikiem warunkującym udział długu oprocentowanego w strukturze kapitału jest traktowanie go jak narzędzie pozbawiania menedżerów dysponowanych przez nich wolnych środków pieniężnych po to, aby nie dopuścić do zużywania ich w sposób nieefektywny.

W literaturze taką sytuację określa się mianem problemu pełnomocnictwa lub problemu Prywatne opcje kapitalu wlasnego.

Menedżerowie są dyscyplinowani przez dług, jednak przede wszystkim są przez niego pozbawiani nadwyżek gotówkowych, przez co  owe nadwyżki nie są wystawiane na ryzyko menedżerskiego marnotrawstwa.

Wyznaczanie celów również noworocznych Powyższy cykl edukacyjny powstaje w ramach współpracy z Michałem Stopką. Michał jest moim mentorem info : partnerem trzech cykli edukacyjnych.

Jednak model ten z różną skutecznością może być stosowany w przedsiębiorstwach o odmiennej charakterystyce co do potencjału wzrostu, czy wieku. Teoria problemów pełnomocnictwa sprawdza się głownie w odniesieniu do dojrzałych przedsiębiorstw, które przynoszą regularnie dodatnie wolne przepływy gotówkowe.

Zarówno teoria problemów pełnomocnictwa, jak i teoria porządku dziobania ignorują wpływ potencjalnych kosztów trudności finansowych oraz tarczy podatkowej na decyzje przedsiębiorstw w obrębie struktury kapitału.

Pierwsza teoria zaleca dużą dźwignię ze względu na możliwości jakie zapewnia w dziedzinie utrzymania problemów pełnomocnictwa pod kontrolą.

Prywatne opcje kapitalu wlasnego

Wadą dużej dźwigni jest ograniczenie elastyczności finansowania firmy. Druga teoria z Jako zeznanie podatkowe do raportowania opcji zapasow firmy zaleca małą dźwignię, która pozwala na korzystanie z zdolności rezerwowych do zadłużania się oraz uniknięcia potrzeby pozyskiwania dodatkowego kapitału własnego, jeżeli spółka jest nieowartościowana.

Wadą małej dźwigni jest możliwość wystąpienia poważnych problemów pełnomocnictwa, zaletą z kolei jest elastyczność finansowania. Uzgodnieniem obu tych teorii jest teoria H. Podobnie jak dwie poprzednie, tak i ta teoria ignoruje tarczę podatkową oraz potencjalne koszty trudności finansowych w wyznaczaniu struktury kapitału przedsiębiorstwa. Nowa teoria zakłada, iż wysoką elastyczność finansowania można osiągnąć przez utrzymanie udziału długu oprocentowanego w strukturze kapitału na niskim poziomie.

Natomiast utrzymanie problemów pełnomocnictwa pod kontrolą zapewnić mają pokaźne i stabilne wypłaty dla udziałowców.

Przedsiębiorstwa poszukujące środków finansowych naj­chętniej sięgają po wewnętrzne źródła finansowania, a więc przede wszystkim zyski zatrzymane. W drugiej kolejności są zainteresowane pozyskaniem kapitału obcego, w ostatniej kolejności wykorzystują szansę pozyskania kapitału poprzez emisję akcji. Taka taktyka może okazać się jednak błędna oraz kosztować Twoją firmę bardzo dużo! W tym haśle podpowiadamy, jak - najmniejszym kosztem - zwięk­szyć dostęp firmy do kapitału oraz: Co wpływa na wybór danego źródła finansowania?

Zdaniem DeAngelo i DeAngelo przedstawiona powyżej jest Prywatne opcje kapitalu wlasnego polityką finansową umożliwiającą osiągnięcie jednocześnie dwóch celów, jakimi są zapewnienie dużej elastyczności oraz utrzymanie po kontrolą problemu pełnomocnictwa. Elastyczność finansowania jaką gwarantuje niska dźwignia połączona z wysokimi wypłatami dla udziałowców dotyczy dużego potencjału do zadłużania się, lecz również zdolności do bezproblemowego pozyskiwania kapitału dodatkowego po atrakcyjnych cenach [15].

Rozważając kwestię struktury kapitału najważniejszym pytaniem na jakie należy odpowiedzieć jest to jaki powinien być udział własnego, a jaki obcego kapitału? Największą pewność suwerenności i stabilizacji finansowej zapewnia firmie pełne finansowanie majątku kapitałami własnymi. Wówczas przedsiębiorstwo jest autonomiczne w stosunku do skłonności kredytodawców do udzielania kredytów, a następnie ich refinansowania.

Wówczas zbędnym staje się także płacenie odsetek, a do dyspozycji udziałowców zostaje cały osiągnięty zysk. Jednak w praktyce operowanie jedynie własnymi kapitałami nie jest wystarczające.

Źródła finansowania przedsiębiorstw

Z reguły konieczne jest korzystanie z obcych kapitałów. Niejednokrotnie jest to wręcz warunkiem uruchomienia określonego przedsięwzięcia, czy też rozwoju działalności, gdyż kapitały własne okazują się być niewystarczające [16].

Należy zatem zastanowić się jaka powinna zaistnieć relacja pomiędzy tymi kapitałami w przedsiębiorstwie. Istnieją dwa główne poglądy.

Prywatne opcje kapitalu wlasnego

Pierwszy zakłada, że relacja owa kształtować się powinna jak czyli udział kapitału własnego i obcego powinien być jednakowy. Drugi pogląd głosi, iż relacja powinna mieć postać to znaczy kapitał obcy powinien być angażowany w dwukrotnie mniejszym zakresie niż kapitał własny.

Kapitał przedsiębiorstwa i źródła jego pozyskiwania

W praktyce jednak zasada ta nie jest przestrzegana. Co więcej często okazuje się, iż korzystnym dla przedsiębiorstwa jest angażowanie kapitału obcego ze względu na niskie koszty. Przedsiębiorstwo powinno dążyć do utworzenia optymalnej struktury kapitału, to znaczy takiej relacji pomiędzy kapitałem obcym i własnym, aby uzyskać najwyższą możliwą stopę rentowności kapitału własnego [17].

Czynniki determinujące kształtowanie się struktury kapitału można podzielić na: zachęcające do zwiększenia zadłużenia, zniechęcające do zwiększenia zadłużenia. Z wykorzystaniem obcego kapitału wiąże się możliwość odnoszenia tak zwanych odsetkowych korzyści podatkowych, zwiększających wartość zadłużonego przedsiębiorstwa oraz są ważnym czynnikiem pranym pod uwagę podczas optymalizacji struktury kapitału.